μικρό μήνυμα

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν έχει άλλη γέφυρα, δύο θλιβεροί κύκνοι πλέουν προς τα κάτω στο ποτάμι, ένα κορίτσι σκύβει στην όχθη, οι άκρες των μαλλιών του βρέχονται, το νερό είναι βρώμικο, μα δεν τη νοιάζει, δουλεύει στο μπαρ, εκεί οι μυρωδιές ανακατεύονται όπως ακριβώς τα φθηνά υλικά για ένα μέτριο ποτό, καπνίζει αφηρημένη, ξεπλένει τα χέρια της από κάτι, εγώ, χαρούμενη, λέω, ας μην είναι αλλιώς, ας είναι έτσι κι ας έρθεις επιτέλους, βαρέθηκα τις μοναχικές βόλτες, σ’ αυτή την γκρίζα πόλη, με το ροζ ουρανό που ανθίζει γεμάτος ανώτερα συναισθήματα, προτιμώ να μπω σε ένα αμάξι μαζί σου και να οδηγήσουμε προς το ουράνιο τόξο, θα έχουμε τα όνειρα ασφαλή σε παιδικό καθισματάκι πίσω και ανοιχτά παράθυρα απ’ όπου θα ελευθερώνουμε σήματα καπνού για τους συνοδοιπόρους που ακολουθούν και γι’ αυτούς που χάθηκαν και γίνανε ίχνη, εκκλησάκια, κεριά ή ούτε καν. Ας έρθεις, μια μέρα θα ‘ναι, μια Τρίτη, ένα τίποτα. Λέξεις που πέφτουν ήσυχες και διαλύονται σαν κόκκοι αλατιού μέσα σε υγρά συναισθήματα.

βερ. ’12, θ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s