Μπάμπουσκες

526048_10150710093362460_1718484208_n

κανείς δεν είναι στα καλά του στις δώδεκα το μεσημέρι

Οι Πάγοι

Όταν δεν έχω κουράγιο να αφηγούμαι άλλο, φοράω τις πιο βαμβακερές πιτζάμες μου, βγάζω από την κατάψυξη την μεγάλη μπάμπουσκα και την ακουμπάω όπως είναι πάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Καταπαγωμένη αυτή δε σαλεύει, οι υπόλοιπες δώδεκα δε ούτε που ακούγονται. Επειδή είναι νύχτα και βιάζομαι εξαιρετικά, πιάνω το πιστολάκι, και, ενεργοποιώντας το υψηλότερο επίπεδο θέρμανσης, της ρίχνω μπόλικο ζεστό αέρα, να ξεκουνήσει. Σε λίγη ώρα, αρχίζουν να πετάγονται η μία μέσα από την άλλη και οι δώδεκα ενώ ο πάγος περνάει με αργούς ρυθμούς στο παρελθόν.

 

Το Αλλόκοτο

Άγνωστά μου φυτά που δεν έσπειρα

φυτρώνουν έξω απ’ το σπίτι μου

κερδίζουν σε ύψος ό, τι χάνω.

Απ’ όλες τις κούκλες της μπάμπουσκας

η ελάχιστη, ξεβιδωμένη

πίσω τώρα μένω.

1 thought on “Μπάμπουσκες

  1. Passer, deliciae meae puellae,
    quicum ludere, quem in sinu tenere,
    cui primum digitum dare appetenti
    et acris solet incitare morsus,
    cum desiderio meo nitenti
    carum nescio quid lubet iocari,
    et solaciolum sui doloris,
    credo, ut tum grauis acquiescat ardor:
    tecum ludere sicut ipsa possem
    et tristis animi leuare curas!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s