μνήμη ελέφαντα

Μες στο σαλόνι μας θεριεύει ένα δάσος, μα εμείς  σιωπηλοί ξεσκονίζουμε τα αχρησιμοποίητα τσαγιερά στο σύνθετο, γυαλίζουμε τα ακριβά ασημικά. Από χρόνο σε χρόνο φουντώνουν τα κλαριά, ψηλώνουνε τα χόρτα, δυσκολευόμαστε να περάσουμε απ’ το  ‘να μέρος στο άλλο, έχουμε αρχίσει να σημαδεύουμε το δρόμο μας, όλο λιγότερο βλεπόμαστε, μιλάμε. Δε χρειάζεται, έτσι κι αλλιώς τα άγρια ζώα έχουν αρχίσει να μας πλησιάζουν πια χωρίς να φοβούνται.

387434_244042955649363_1247897474_n

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s