η συκιά

DSC06016-001

                                      γεια σου Σωτήρη

Στα Γιάννινα
στο παλιό σπίτι
γλύκα η βροχή.

Στάθηκα στο κατώφλι
της ανοιχτής πόρτας
σε στάση προσοχής.

Σαν να ετοιμαζόμουν
να τραγουδήσω τον Εθνικό Ύμνο
το Πάτερ Ημών και
Αφήνω Γεια.

Θρήνος πνευστός
με σταμάτησε.

Στο τσάκισμά του
επέστρεψα
σε έναν Αύγουστο από χαλκό.

Γύρισα το βλέμμα πίσω
κατά την αυλή
αναζητώντας
να σε ξαναβρώ:

Σε είδα να κατεβαίνεις
απ’ της συκιάς την κορυφή
σαν κάθε χρόνο και ‘μενα
στις ρίζες ξαπλωμένη

σύκα να τρώμε έπειτα
να λέμε και του χρόνου
χωρίς να υπολογίζουμε
κι εκείνος αν το θέλει.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s